ایونیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایونیه . [ اِ نی ی َ ] (اِخ ) کشوری قدیم در ساحل غربی آسیای صغیر در ساحل دریا، مابین خلیج های کنونی ازمیر و مندلیا مجاور «سارد». یونانیان مهاجر ساکن این ناحیه بودند. شهرهای عمده ٔ آن ملیطه، سامس، افسس، کلوفون و کیو است . ایونیان مستعمرات متعددی در دریای اژه و بحر اسود بوجود آوردند. ایونیه در قرن ششم قبل از میلاد بزرگترین مرکز انتشار تمدن یونانیان گردید. نام «یونان » که ایرانیان بکشور «هلاس » دادند ازنام همین سرزمین مأخوذ است . (فرهنگ فارسی معین ).