ایوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایوم . [ اُ ] (ع مص ) ناکدخدا ماندن زن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رجوع به ایم و ایمة شود. ◄ (اِ) ج ِ ایم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
ایوم . [ اَی ْ وَ ] (ع ص، اِ) روز سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد): یوم ایوم ؛ روز سخت . (از ناظم الاطباء). ◄ آخر روز در هر ماه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ روز بسیار روشن . (ناظم الاطباء).