ایور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایور. [ اُ ] (ع اِ) ج ِ ایر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). رجوع به ایر شود.
ایور. [ ] (اِخ ) دهی است دردوفرسخی بیشتر شمالی دارنجان . (فارسنامه ٔ ناصری ).
ایور. [ ای وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جاجرم بخش اسفراین شهرستان بجنورد، دارای ٩٦٩ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).