ایوبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایوبی . [ اَی ْ یو ] (اِخ )دولت کردان ایوبی یا بنی ایوب، بدست صلاح الدین یوسف فرزند نجم الدین ایوب از اکراد روادیه در شامات و فلسطین و ناحیه ٔ کوهستانی واقع بین حوضه های علیای دجله وفرات تأسیس گردید و پس از سقوط دولت فاطمی مصر بوسیله ٔ صلاح الدین مصر سفلی نیز در قلمرو این دولت قرار گرفت . کردان ایوبی ابتکار جنگهای صلیبی را در دست داشتند و صلاح الدین قهرمان مشهور جنگهای مزبور شناخته شده است . سلطنت این خاندان از ٥٦٤ تا ٦٤٨ هَ . ق . دوام داشت . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به ایوبیان شود.