ایناق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ تر. ] (اِ.) ندیم، مقرب، مصاحب. ج. ایناقان.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ تر. ] (اِ.) ندیم، مقرب، مصاحب. ج. ایناقان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایناق . (ع مص ) در شگفت آوردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
ایناق . (ترکی مغولی، اِ) ایناغ . ایناک . ندیم . مقرب . مصاحب . ج، ایناقان . (فرهنگ فارسی معین ) : ای ترک نازنین که دل افروز و دلکشی ایناق دلربایی و امراق اینشی . وصاف .