ایمان ده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایمان ده . [ دِه ْ ] (نف مرکب ) دهنده ٔ ایمان . معتقدسازنده : و آنگه برسالت رسولش کایمان ده عقل شد قبولش . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایمان ده . [ دِه ْ ] (نف مرکب ) دهنده ٔ ایمان . معتقدسازنده : و آنگه برسالت رسولش کایمان ده عقل شد قبولش . نظامی .