ایدع

ایدع . [ دَ ](ع اِ) زعفران . (منتهی الارب ) (بحر الجواهر) (ناظم الاطباء). ◄ چوب بقم . ◄ شلمی است سرخ که از سقطری آورند و در تداوی جراحات بکار برند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ درختی است که بدان جامه ها رنگ کنند یا نوعی از حنا. ◄ نام مرغی است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

ایدع . [ اَ دَ ] (اِ) بلغت رومی دوایی است که آنرا خون سیاوشان گویند و بعربی دم الاخوین خوانند. (برهان ) (از الجماهر ص ٣٦) (آنندراج ) (الفاظ الادویه ) (مهذب الاسماء). خون سیاوشان . (منتهی الارب ).