ایداح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایداح . (ع مص ) گرویدن یا اقرار کردن به ناچیز و باطل یا بخواری وبه فرمان برداری کسی که میکشد یا می برد آنرا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). اقرار کردن یا گرویدن بباطل یا بمذلت و فرمانبرداری برای کسی که او را میکشد. (از اقرب الموارد). ◄ گردن دادن بفرمان . فروتنی کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ نیکو کردن حوض را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). اصلاح کردن حوض . (ناظم الاطباء). ◄ فربه و خوشحال گشتن شتران . ◄ بازایستادن قچقار از گشنی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).