ایحاش

ایحاش . (ع مص ) (از «وح ش ») بی نبات و بی مردم یافتن زمین و شهر را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ ویران و خراب گردیدن خانه و جای . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ پژمان و اندوهگین کردن . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ گرسنه شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ بی توشه گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ) (از اقرب الموارد).