ایحاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایحاد. (ع مص ) (از «وح د») تنها گذاشتن کسی را جهت دشمن . (منتهی الارب ). تنها گذاشتن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ تنها باقی ماندن : اوحده اﷲ؛ ای جانبه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ یگانه ٔ روزگار گردانیدن . ◄ یک بچه زادن گوسفند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (ناظم الاطباء).