ایجاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایجاف . (ع مص ) راندن شتر به رفتار. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). پویانیدن . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص ٢٤) : و ما افاء اﷲ علی رسوله منهم فما اَوجفتم علیه من خیل و لا رکاب و لکن اﷲ یسلط رسله علی من یشاء و اﷲ علی کل شی ٔ قدیر. (قرآن ٦/٥٩).