ایتیوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایتیوند. [ تی وَ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش دلفان شهرستان خرم آباد. آب آن از رودخانه های بادآور و کیزه رود، قنوات و چشمه های مختلف دیگر تأمین میشود. مرتفعترین قلل جبال در این دهستان عبارتند از: کوه گرون، کوه سرکش، کوه گله ناب، کوه واگیر و کوه دره زرد. این دهستان از ٥٤آبادی تشکیل گردیده . جمعیت آن در حدود ١٠٠٠٠ تن است و قراء مهم آن عبارتند از: پیر دوتی، دولیکان، قمش، کاورسی، سادات . ساکنین این ده از طایفه ٔ ایتیوند و اولاد قباد هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).