ایتمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایتمان . [ ت ِ ] (ع مص ) ائتمان . اعتماد کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). امین داشتن . (المصادر زوزنی ). ◄ به بیم و ترس گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ مشورت کردن . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص ٢٤).