ایتل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایتل . [ت ِ ] (اِخ ) آتِل . اِتِل . نام رودی است : این چنین عمان که صد قلزم ز آبش قطره ایست در محیط علم آصف کم ز رود ایتل است . کاتبی . مینماید زین حدیث تو خیالات لطیف آنچنان کز آب ایتل جسم خوبان سرای . کاتبی . رجوع به آتل و اتل و ایتیل شود.