ایبس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایبس . [ اَ ب َ ] (ع ص، اِ) خشک . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ زمین خشک و بی زرع . (از اقرب الموارد). ◄ ساق بی گوشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). آنجا که گوشت نبود بر وی از ساق . (بحر الجواهر). ◄ استخوان و کرانه ٔ پیشین ساق که بی گوشت است و چون بفشرند به درد آید. ج، ایابس . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).