ایبال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایبال . (ع اِ) (از «اب ل ») گروهی از پرندگان و اسبان و شتران . ◄ پی در پی آینده از آنها (پرندگان، اسبان، شتران ). (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، ابابیل . و بزعم صاحب قاموس جمع است بدون واحد. (منتهی الارب ). رجوع به ابابیل شود. ◄ (مص ) خداوندشتران بسیار گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).