فرهنگ لغت

ایباق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ایباق . (ع مص ) بند کردن و بازداشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). حبس کردن و در قرآن است : او یوبقهن ّ بما کسبوا (قرآن ٣٤/٤٢). (از اقرب الموارد). ◄ هلاک نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

معنی ایباق | فرهنگ لغت