ایباس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ایباس . (ع مص ) به علف خشک رسیدن . ◄ خشک گیاه گردیدن زمین . ◄ خشک گردانیدن چیزی را. ◄ پیاده رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ).