ایاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایاک . [ ای یا ک َ ] (ع ضمیر) ضمیر منفصل منصوب مفرد مذکر مخاطب به معنی ترا. اسم مبهم یا ضمیر منصوب مذکر ترا. (ناظم الاطباء) : ایاک نعبد و ایاک نستعین . (قرآن ٤/١). و رجوع به ایا شود.
ایاک . [ ای یا ک ِ ] (ع ضمیر) اسم مبهم یا ضمیر منصوب برای خطاب به مؤنث . (ناظم الاطباء). رجوع به ایا شود.