فرهنگ لغت

اکیات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اکیات . [ اَک ْ ] (ع ص، اِ) ج ِ کَیِّت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به کیت شود. ◄ اکیاس . ج ِ کَیِّس نه کِیس . و تاء بدل از سین است . (از اقرب الموارد). ◄ ج ِ کات . (ناظم الاطباء). رجوع به کات شود.

معنی اکیات | فرهنگ لغت