اکلال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکلال . [ اِ ] (ع مص ) کند گردانیدن . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ خداوند شتران مانده گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خداوند ستور مانده شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). ◄ مانده نمودن شتر و جز آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج )(از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). مانده کردن ستور.(تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). ◄ صاحب عیال و خویشان محتاج شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بگماریدن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). ◄ ضعیف گردانیدن بینایی را. (یادداشت مؤلف ). کند گردانیدن گریه بینایی چشم را. (از اقرب الموارد) (از آنندراج ).