اکدریة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکدریة. [ اَ دَ ری ی َ ] (ع ص نسبی، اِ) (اصطلاح فقه ) مسأله ایست در فرایض که شوی و مادر و جد و خواهر مادری و پدری مانده باشد. لقبت بها لان عبدالملک بن مروان سئل عنها رجلاً یقال ُ له اکدر فلم یعرفها او کانت المیتة تسمی اکدریة او لانها کدرت علی زید. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ قسمی سگ . (یادداشت مؤلف ).