اکتیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکتیار. [ اِ ] (ع مص ) بر زمین افتادن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ دستار بستن بر سر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ به شتاب رفتن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). شتاب رفتن .(منتهی الارب ). ◄ دم برداشتن اسب در دویدن و ناقه وقت گشنی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). دم برداشتن اسب در دویدن . (از اقرب الموارد). ◄ آماده شدن برای دشنام دادن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ انداختن چیزی روی چیز دیگر. (از اقرب الموارد).