اکتظاظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکتظاظ. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) رنجور گردیدن از امتلای طعام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پر شدن شکم . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). پر شدن شکم از طعام به حدی که شخص توانایی نفس کشیدن نداشته باشد. (از اقرب الموارد). ◄ پر شدن وادی از سیل . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (مؤید الفضلاء). ◄ پر شدن جامع (مسجد بزرگ ) از مردم . (از اقرب الموارد).