اژین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اژین .[ اِ ] (اِخ ) جزیره ای بیونان در خلیجی بهمین نام، بین پِلُوپُونز و آتیک، دارای ٩٥٠٠٠ تن سکنه که متجاوز از ٥٠٠٠ تن آنان در شهری بهمین نام سکنی دارند. این شهر در قدیم رقیب اثینه بشمار میرفت . مردم آن در جنگ سالامین ٤٢ کشتی در مقابل ایران تجهیز کردند و عاقبت اهالی اثینه بر مردم اژین غالب شدند و مردم آنرا پراکنده ساختند. در معبد آن مقدار بسیاری مجسّمه های کهن یافته شده است که به موزه ٔ مونیخ انتقال داده اند. سبک معماری اژینی قدیمترین سبک های معماری یونانی است . رجوع به ایران باستان ص ٦٦٣ و ٨٠١ و ٨٠٥ و ٨٠٦ و ٨٣٠ و ٨٦١ و ١٨٢٧ شود.