اژه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اژه . [ اِ ژِ ] (اِخ ) (دریای ...) نام قدیم دریای الجزایر . رجوع به ایران باستان ص ٥١٦ و ٥٩٤ و ٧٢٨ و ٩٤١ و ١١٩٢ و ٢١٠٤ شود.
اژه . [ اُ ژِ ] (اِخ ) یا اژیه ٔ دانمارکی . قهرمان سرودهای حماسی (قرن هشتم میلادی ). او یک شخصیت افسانه ای است که پسر یکی از شاهان دانمارکش میدانند در زمان شارلمانی کبیر. (از لاروس ).
اژه . [ اَ ژَ / ژِ ] (اِ) آهک . کلس . (برهان ) (جهانگیری ). نوره . (جهانگیری ) (برهان ).