اژخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ ژَ) (اِ.) نک زگیل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ ژَ) (اِ.) نک زگیل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اژخ . [ اَ ژَ ] (اِ) دانه های سخت که از اعضا برمی آید و درد نمیکند و بعربی ثؤلول گویند. (برهان ). غُدّه ای در زیر پوست که با دست آنرا توان جنبانید. آژخ . (جهانگیری ). آزخ . سِلعة. ثؤلول . (منتهی الارب ). زگیل . سِگل . واژو. وارو. بالو. کوک . زخ . پالو.