اپولو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اپولو. [ اِ ] (لاتینی، اِ) عنوانی است کاهنانی را که در روم مأمور تهیه و ترتیب قربانیها و ولائم مخصوص خدایان بودند. عدّه ٔ ایشان از سه تجاوز نمیکرد و این مقام از سال ٥٥٦ رومی (١٩٨ ق . م .) ایجاد شد و از آن زمان ظاهراً این وظائف از پنتی فکسها سلب شده بود. برخی از مورخین نوشته اند که سیلا سردار و دیکتاتور معروف روم عده ٔاِپولوها را بهفت رسانید. (از ترجمه ٔ تمدن قدیم ).