اپامیننداس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اپامیننداس . [ اِ ن ُن ْ ] (اِخ ) از سرداران مشهور طبس، متولد بین سالهای ٤١٠ و ٤٢٠ ق . م . وی از رؤسای حکومت عامه ٔ طبس بود و چهار بار بسرزمین لاسه دمون لشکر کشید و هر چهار بار فاتح گردید و اسپارتیها را در لوکتر و مانتینه مغلوب کرد و در جنگ اخیر زخمی مهلک برداشت و چون دانست که دشمن را شکست داده گفت : ((من دو دختر جاویدان بنام لوکتر و مانتینه بجا میگذارم .)) و هم بدان زخم درگذشت (٣٦٣ ق . م .).