اوین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوین . [ اِ ] (اِخ ) دهی است جزء بخش شمیران شهرستان تهران در ٤٠٠٠ گزی باختر تجریش دارای ٨٣٦ تن سکنه . تابستان در حدود ٥٠ خانوار اضافه میشود. آب آن از رودخانه ٔ درکه و دوچشمه و محصول آن غلات، اسپرس و انواع میوه جات سردسیری و شغل اهالی زراعت است . و در حدود ٢٠ باب دکان مختلفه دارد. راه شوسه به تجریش دارد. مزرعه باقر جزء این ده است . شش دانگ ده وقف آستانه ٔ حضرت رضا علیه السلام و اعیانی متعلق به مردم است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه