اوکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوکر. [ اَ ک ُ ] (اِ) گوی که جولاهگان وقت بافتن جامه هردو پا را در آن گذارند. (آنندراج ). مترس نساج و جولاهان . (ناظم الاطباء).
اوکر. [ اَ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ وکر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به وکر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوکر. [ اَ ک ُ ] (اِ) گوی که جولاهگان وقت بافتن جامه هردو پا را در آن گذارند. (آنندراج ). مترس نساج و جولاهان . (ناظم الاطباء).
اوکر. [ اَ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ وکر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به وکر شود.