اوکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوکار. [ اَ ] (اِ) بر وزن و معنی افکار است که جراحت پشت چاروا باشد. (برهان ) (آنندراج ). ◄ زمین گیر و بجامانده . (برهان ).
اوکار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَکر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). آشیانه ٔ مرغ . رجوع به وکر شود.