اولجایتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اولجایتو. [ اُ ] (اِخ ) معروف به سلطان محمد خدابنده ابن ارغون خان، متوفی ٧١٦ هَ . ق . پادشاه هشتم از هولاکوئیان از سلسله ٔ ایلخانیان که دین تشیع را قبول کرد و خود را سلطان محمد خدابنده نام نهاد. مدت سلطنتش از ٧٠٣ تا ٧١٦ هَ . ق . بود. وی برادر و جانشین غازان خان بود. رجوع به دایرة المعارف فارسی شود.
اولجایتو. [ اُ ] (اِخ ) دومین از سلسله ٔ یوئن در چین از ٦٩٣ تا ٧٠٦ هَ . ق . (یادداشت مؤلف ).