اوغاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ یا اُ) [ ع. ] (ص.) جِ وَغد؛ کم خردان، ابلهان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ یا اُ) [ ع. ] (ص.) جِ وَغد؛ کم خردان، ابلهان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوغاد. [ اَ ] (ع ص ) ج ِ وَغْد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (المنجد) (از اقرب الموارد). ج ِ وَغْد، به معنی ناکس و فرومایه : فمتی تقر العین من ولدالزنا و متی تطیب شمائل الاوغاد. (جهانگشای جوینی ). رجوع به وغد شود.