اوعیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ یا اُ یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ وعاء.<BR>۱- ظرفها.<BR>۲- مجاری ترشحی بدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ یا اُ یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ وعاء. ۱- ظرفها. ۲- مجاری ترشحی بدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوعیة. [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ وِعاء و وُعاء. (ترجمان القرآن ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (دهار). ظروف و آوندها. (آنندراج ) (غیاث اللغات ) : و حروفش در اوعیه و ظروف تصحیح قرار گرفته . (تاریخ بیهق ). رجوع به وعاء شود.