اوصیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوصیا. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وصی . ◄ ائمه ٔ هدی . جانشینان پیغمبر : سر بر زمین سجده نهاده ست بی رکوع آن کونه زاوصیا بسوی انبیا شده ست از علم بی نصیب نمانده ست لاجرم هر کو به انبیا ز ره اوصیا شده ست . ناصرخسرو. رجوع به ماده بعد شود.