اوساط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوساط. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَسَط. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ♦ اوساط ناس ؛ مردمان عادی، نه بزرگ نه خرد. طبقه ٔ متوسط: چنانکه ملوک را از آن فواید تواند بود اوساط مردمان را هم منافع حاصل تواند شد. (کلیله و دمنه ).