اوزاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوزاع . [ اَ ] (ع اِ) گروههای مردم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اوزاع . [ اَ ] (اِخ ) بطنی است از حمدان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اوزاع . [ اَ ] (اِخ ) قریه ای است بدمشق و نسبت بدان اوزاعی است . (منتهی الارب ) (انساب سمعانی ).