اورنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اورنج . [ رَ ] (اِ) چوب خوشه ٔ انگور که انگور آنرا خورده باشند. (از برهان ) (ناظم الاطباء). اولنج . (برهان ).
اورنج . [ اَ رَ ] (اِ) گیاهی است از طایفه ٔ سلانه و در داروها بکار برند و تاجریزی و سنگ انگور و روپاس و به تازی عنب الثعلب خوانند. (از ناظم الاطباء) (آنندراج ) (برهان ). سگ انگور و بعربی عنب الثعلب است، در داروها بکار برند. (برهان ). ◄ انگور. (ناظم الاطباء).