اودر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اودر. [ اَ دِ ] (اِ) برادر پدر باشد که بعربی عم گویند. (برهان ) (ناظم الاطباء) (هفت قلزم ) (انجمن آرای ناصری ) (غیاث اللغات ).
اودر. [ اُدِ ] (اِخ ) رودی در آلمان که از موراوی سرچشمه میگیرد و بسوی شمال غربی می رود و از سیلزی براندنبورگ، و پومرانی میگذرد. اوپلن، برسلا و فرانکفورت سر راه آن واقع است و سپس در اشتین به دریای بالتیک می ریزد و طول آن ٩٤٠ هزارگز است .