اوحدی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۹۴

عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تست لیکن از دشمن نمی‌ترسم، که میلم سوی تست چاره دل در فراقت جز جگر خوردن نبود وین جگر خوردن که می‌بینم هم از پهلوی تست سال عمرم بر مهی شد صرف و آن مه عارضت روز عیشم بر شبی شد خرج و آن شب موی تست بر نمی‌دارم ز زانو سر به حق دوستی تا نگه کردم سر زلفت که بر زانوی تست گفته‌ای: مشکل برآید کام ازین طالع ترا مشکلی در طالع من نیست، مشکل خوی تست بر دل بیچارگان امروز هر زخمی که هست زان کمان سخت می‌آید که بر بازوی تست عالمی در گفت و گوی اوحدی زان رفته‌اند کو شب و روز اندرین عالم به گفت و گوی تست