اوحدی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۳۳

خلاف دشمنان روزی نظر بر دوستان افگن حسودان را بخوابان چشم و بندی بر زبان افگن دهانم خشک و لب تلخ از فراق تست، یک باری لب خشک مرا ترساز و بوسی در دهان افگن کمان ابروان نقدست و تیر غمزه چشمت را به نام عاشقان زان چشم تیری در کمان افگن به خاموشی چرا زین‌گونه عیشم تلخ میداری؟ لب شیرین ز هم بگشا و شوری در جهان افگن به تحقیق از میانت کس نشانی چون نمی‌یابد ز لطف آن کمر، باری، حدیثی بر زبان افگن چو خواهم بوسه‌ای، گویی: ترا اینها زیان دارد کنون تا وقت سود آید، به نقدم، در زیان افگن چو خاک آستان تست نام اوحدی، روزی اگر گردن بپیچاند سرش بر آستان افگن