اوحدی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۰۳

کیست آن مه؟ که می‌رود نازان عاشقان در پیش سراندازان پای وصلش ز سوی ما کوتاه دست هجرش به جان ما یازان حلقهای دو زلف چون رسنش چنبر گردن سر افرازان بر سر چار سوی دل مشهور کمر او ز کیسه پردازان در خم زلف او زبون دلها چون کبوتر به چنگل بازان می‌دواند میان لشکرگاه از چپ و راست همچو طنازان دست در دامنش زنم روزی بر در بارگه چو سربازان بوسه‌ای خواهمش، و گر ندهد بستانم به دولت غازان اوحدی، دل مده به غمزه او کشکارا کنند غمازان