اوجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوجه . [ اَ ج ُه ْ ] (ع اِ) ج ِ وجه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به وجه شود.
اوجه . [ ] (اِ) نام درختی است . نارون . اوجا. (یادداشت مؤلف ). رجوع به اوجا و نارون شود.
اوجه . [ اَ ج َه ْ ] (ع ن تف ) باقدرتر و باجاه تر. (ناظم الاطباء). ◄ موجه تر. ◄ وجیه تر و خوشگل تر.