اوان

اوان . [ اِ ] (اِ) ایوان . (ناظم الاطباء). ایوان و کوشک . صفه ٔ بزرگ . (آنندراج ). نیم گنبد. (مهذب الاسماء). ج، اُون . (ناظم الاطباء) (آنندراج ).

اوان . [ اَ / اِ ] (ع اِ) گاه . حین . (قاموس ). ابان . وقت و هنگام . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء) (غیاث اللغات از صراح و منتخب و قاموس ). ج ِ آونة. (مهذب الاسماء) (از بحر الجواهر). آئنة. (ناظم الاطباء) : اوان منقل آتش گذشت و خانه ٔ گرم زمان برکه ٔ آبست وصفه ٔ ایوان . سعدی .

اوان . [ ] (اِخ )دهی است جزو دهستان رودبار بخش معلم کلایه ٔ شهرستان قزوین دارای ٧١٨ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ محلی و محصول آنجا غلات و لوبیا و گردو و شغل اهالی زراعت است . استخر بزرگی دارد که آب از ته آن میجوشد و بدریاچه ٔ اوان معروف است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).