اواغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اواغی . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ آغیه، جویچه ای که برای آبیاری سوی کشت آرند. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ج ِ اوغیه و جوهری آنرا گویا جمع واغیه گرفته . (از اقرب الموارد). ◄ شرینه که در کشتزار افتد. (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).