اوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوار. [ اَ ] (اِ) دفتر و حساب دیوانی . (آنندراج ) (هفت قلزم ) (برهان ). رجوع به اوارجه شود.
اوار. [ اُ ] (ع اِ) گرما و هوای گرم . (هفت قلزم ). گرمی آتش و آفتاب . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (برهان ). گرما. (مهذب الاسماء). ◄ دود زبانه ٔ آتش . ◄ تشنگی . ◄ باد جنوب . ج، اُوُر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ).