اهیغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهیغان . [ اَهَْ ی َ ] (ع اِ) ارزانی و خوبی حال، یا اکل و نکاح یا اکل و شرب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). یقال : انهم لفی الاهیغین ؛ ای فی الخصب و حسن الحال . (منتهی الارب ). اهیقان .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهیغان . [ اَهَْ ی َ ] (ع اِ) ارزانی و خوبی حال، یا اکل و نکاح یا اکل و شرب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). یقال : انهم لفی الاهیغین ؛ ای فی الخصب و حسن الحال . (منتهی الارب ). اهیقان .