اهلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ هِ لِّ) [ ع. اهلة ] (اِ.) جِ هلال ؛ ماههای نو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ هِ لِّ) [ ع. اهله ] (اِ.) جِ هلال ؛ ماههای نو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهلة. [ اَ هَِل ْ ل َ ] (ع اِ) ج ِ هِلال یعنی ماه نو. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (غیاث اللغات )(ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ).
اهلة. [ اَ ل َ ] (ع اِ) کسان . ◄ کسان سرای . ◄ زوجه . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ جای . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
اهلة. [ اَ هَِ ل َ ] (ع اِ) مال . (ناظم الاطباء). گویند: انهم لاهل اهلة. (منتهی الارب ).