اهل فراش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اهل فراش . [ اَ ل ِ ف ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مریض و ذی فراش . (آنندراج ). در بسترافتاده . (ناظم الاطباء).